گرگها

یاد سالها پیش افتادم، یک پست خداحافظی و پیامی دلگرم کننده از س، که نباید ناامید بود، که می بایستی بنویسم، همیشه تا رویای سوخته تفتیده آزادی، رویا نباشد. تا دمی، دم عمیقی از هوای آزادی را در شش های خو کرده به نفس های تند در عفن گنگ خفه فرو بریم، تا آزاد باشیم،بدانیم خنده چیست، چشمهایی که برق امید دارند چه رنگی دارند، آسایش را چگونه می نویسند!در این غروب غمزده انگار باور می کنم آن روز س فریبم داد. شاید از سر مهر، تا بنویسم. هم او بود که در روزهای دل بستن ساده انگارانه ما، غروب روز پاییزی بارانی دل...

ادامه مطلب